Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2008

Το ημερολόγιο του Μπράιαν: Εισαγωγή

Πριν από λίγες μέρες με επισκέφτηκε στο γραφείο μου ένας μυστηριώδης γενειοφόρος κύριος, γύρω στα 50. Στο ξερακιανό πρόσωπό του ήταν έκδηλη η αγωνία, ενώ συνεχώς έριχνε διερευνητικές ματιές δεξιά κι αριστερά, σαν να φοβόταν οτι κάποιος τον παρακολουθούσε. Με τρεμάμενη φωνή μου είπε τα εξής λόγια: «Κύριε Aνορθόδοξε, είμαι πρώην μοναχός. Έχω μάθει για σας μέσω των υπολογιστών της μονής. Πιστεύω οτι είστε ο μόνος που μπορείτε να με βοηθήσετε».

Βλέποντας την αμηχανία μου, ξεκίνησε χωρίς να περιμένει απάντηση: «Πάει καιρός που έχω φύγει από το μοναστήρι στο Άγιο Όρος και έχω λόγους να πιστεύω οτι με ψάχνουν. Πήρα μαζί μου, βλέπετε, τα απόρρητα χειρόγραφα του Μπράιαν!» «Του ποιού;», ψέλλισα εγώ, αλλά ο καλόγερος είχε ήδη πάρει φόρα... «Πρόκειται για το μεγαλύτερο μυστικό στην ιστορία της Χριστιανοσύνης, που οι ηγέτες της Εκκλησίας έχουν συμφέρον να κρατηθεί κρυφό από τον κόσμο». Κούνησα συγκαταβατικά το κεφάλι μου, λέγοντάς του να συνεχίσει, παρόλο που είχα σχηματίσει την εντύπωση οτι δεν πάει καλά στα μυαλά του... «Στα υπόγεια του μοναστηριού μου, ή μάλλον του πρώην μοναστηριού μου, βρισκόταν το τελευταίο σωζόμενο αντίτυπο του ημερολογίου του Μπράιαν, του ανθρώπου που μπέρδεψε τους ευαγγελιστές, ώστε να νομίζουν οτι αυτός είναι ο Υιός του Θεού. Κι επειδή δε φαίνεται να με πιστεύετε, ορίστε, το έχω εδώ μαζί μου». Λέγοντας αυτά άνοιξε το μαύρο δερμάτινο χαρτοφύλακα που κρατούσε παραμάσχαλα και μου έδειξε ένα μάτσο αρχαία χειρόγραφα, το καθένα μέσα σε προστατευτική μεμβράνη. «Πολύ ενδιαφέροντα αυτά που μου λέτε», είπα παίρνοντας επιτέλους το λόγο, «όμως γιατί ήρθατε σε μένα;».


«Για αιώνες τώρα η μονή μας διατηρεί μια τεράστια συλλογή από αρχαία χειρόγραφα, τα περισσότερα από τα οποία ανέκδοτα, που ούτε δημοσιεύει το περιεχόμενό τους, ούτε τα δίνει σε αρχαιολόγους για μελέτη. Η δικαιολογία που προβάλει ο ηγούμενος είναι οτι συντηρούμε τους παπύρους αυτούς και κάθε έκθεση στο φως θα μπορούσε να τους καταστρέψει. Τρίχες βέβαια, γιατί το μόνο που επιθυμεί είναι να παραμείνουν κρυμμένες οι αλήθειες που περιέχουν». Πριν προλάβω να αρθρώσω λέξη, συνέχισε χωρίς να πάρει ανάσα: «Τα πρόσφατα γεγονότα του γειτονικού Βατοπεδίου όμως, οδήγησαν τον ηγούμενο στην απόφαση να καταστρέψει τους αρχαίους θησαυρούς που διατηρούμε στα υπόγεια, φοβούμενος οτι μπορεί να πέσουν στα χέρια κάποιου από αυτούς τους περίεργους που τριγυρνούν στον Άθω τις τελευταίες μέρες. Η συνείδησή μου δεν το άντεξε αυτό κύριε Ανορθόδοξε, οπότε άρπαξα το ημερολόγιο του Μπράιαν και έφυγα νύχτα μέσα σε μια βάρκα».


Σταμάτησε για να πιει μια γουλιά νερό, οπότε άδραξα την ευκαιρία: «Δε μου απαντήσατε όμως την ερώτηση που σας έκανα, γιατί ήρθατε σε μένα; Θα μπορούσατε κάλλιστα να παραδώσετε τα κείμενα στην αρχαιολογική υπηρεσία»... Πριν καλά καλά ολοκληρώσω τη φράση μου, ο πρώην καλόγερος πετάχτηκε: «Όχι σε αυτούς, είναι πουλημένοι! Θα στείλουν κατευθείαν τους παπύρους πίσω στον ηγούμενο, που θα τους ρίξει στη φωτιά! Μόνο εσείς μπορείτε να διαδώσετε την αλήθεια στον κόσμο, μέσω του ιστολογίου σας!». Εδώ ήταν που έμεινα άναυδος. Με τη σειρά μου ήπια ένα ποτήρι νερό, μπας και συνέλθω, και κοίταξα το μυστηριώδη τύπο στα μάτια: «Αυτό που μου ζητάτε είναι πολύ δύσκολο. Δεν έχω καθόλου γνώσεις πάνω σε θέματα χειρογράφων, ενώ δεν γνωρίζω αρχάια ελληνικά σχεδόν καθόλου. Επίσης, το blog μου έχει πολύ μικρή αναγνωσιμότητα, ακόμα και αν τα δημοσιεύσω δεν θα το προσέξει σχεδόν κανείς».

«Νέε μου», είπε ο άλλος, «μπορεί να ήμουνα κλεισμένος σε μοναστήρι άλλα ξέρω τι συμβαίνει στον κόσμο. Έχουμε διεισδύσει στη blogόσφαιρα με διάφορους τρόπους. Διαθέτουμε δικά μας ιστολόγια, καλυμμένα πάντα ώστε να δείχνουν ανεξάρτητα, και δικούς μας bloggers, που διασπείρουν τη σύγχυση σε όποιες σελίδες παρατηρήσουμε οτι προσπαθούν να ξεσκεπάσουν το παραμύθι, που τόσα χρόνια σας σερβίρει η Εκκλησία! Υπάρχει κιόλας εξειδίκευση, άλλοι αδελφοί είναι παρατηρητές, άλλοι σκορπίζουν ζιζάνια και άλλοι φτιάχνουν ανεξάρτητα υποτίθεται παραπλανητικά blogs». Αισθανόμουν σταδιακά να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι από την οργή που με πλημμύριζε, όμως δε μίλησα, αφήνοντάς τον να συνεχίσει την ενδιαφέρουσα αποκάλυψή του: «Οι παρατηρητές, νέε μου, μας πληροφόρησαν οτι η “Ανούσια Πίστη” έχει ξεκινήσει να κάνει μεγάλη ζημιά. Μάλιστα, το τμήμα ηλεκτρονικού πολέμου ζήτησε άδεια για διπλή επίθεση, με flagging και ενοχλητικά σχόλια. Αυτό σημαίνει οτι κάτι κάνεις σωστά...».


«Μα καλά», είπα εγώ, «τόσο καιρό ήσουν μέσα σε ένα τόσο διεφθαρμένο περιβάλλον και δεν αντιδρούσες; Δεν είχες καμία τύψη;». Ο μοναχός χαμογέλασε για πρώτη φορά από τη στιγμή που μπήκε στο γραφείο μου, αποκαλύπτοντας ένα χρυσό δόντι. «Τέκνον μου, είσαι μικρός και δεν καταλαβαίνεις. Για να γίνεις μοναχός, πρέπει να είσαι ή τελείως ηλίθιος ή να έχεις αφήσει τις τύψεις σου ξωπίσω. Δεν είμαι όμως τόσο αναίσθητος όσο νομίζεις. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια ένιωσα να εξεγείρομαι, όταν έμαθα για την απόφαση του ηγουμένου. Εντάξει, μπορεί να ξεγελάμε τον κόσμο και να του παίρνουμε τα οικόπεδα, αλλά να καταστρέψουμε τα ημερολόγια του Μπράιαν, αυτό πάει πολύ! Όσο για τη γλώσσα, μην ανησυχείς, έχω κάνει εγώ ο ίδιος τη μετάφραση. Είχα τελειώσει βλέπεις και ένα αρχαιολογικό πριν με καλέσει ο Κύριος...». Δε μπόρεσε να συγκρατήσει το μειδίαμα στα χείλη του, όταν πρόφερε τις τελευταίες λέξεις.


Μετά από όλα αυτά, αποφάσισα να παίξω το παιχνίδι του. Να δημοσιεύσω δηλαδή το ημερολόγιο του Μπράιαν, του ανθρώπου που όλοι μπέρδευαν με το Χριστό, ώστε τελικά τον θεοποίησαν. Επειδή ο μυστηριώδης άντρας αρνήθηκε να μου δώσει όλο το ημερολόγιο, φοβούμενος μήπως το καταστρέψω, θα παρουσιάζω τις καταχωρίσεις μία προς μία. Όταν βεβαιωθεί οτι ακολουθώ τις οδηγίες του, αυτός θα μου δίνει τη συνέχεια. Σύντομα θα μου στείλει την πρώτη καταχώριση, που ανυπομονώ να σας παρουσιάσω...

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2008

Χριστιανική οικογένεια...

Κάντε κλικ για μεγένθυση...

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2008

Οι 5 ερωτήσεις

Εμπνεόμενος από το φίλο

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2008

Άγιος άνθρωπος!

Δε εμπόρεσα να συγκρατηθώ μόλις είδα την αγίαν αυτήν εικόναν εις το βλόγιον του αδελφού χριστιανού ορθόδοξου, οπότε την αναδημοσιεύω:

«Κοιτάξτε με προσεκτικώς, το βλέμμα μου είναι άγιον, αθώον, αγνόν και γεμάτο ταπεινοφροσύνην. Ότι ακούτε δι' εμέ είναι συκοφαντίαι. Αν χρειαστεί θα σηκώσω και τον Σταυρόν του Κυρίου, όπως έκαμαν όλοι οι Μεγάλοι Ταπεινοί Χριστιανοί (όπως Εγώ) εις τους Αιώνας των Αιώνων (Αμήν).»



Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

Τα τραγούδια της πενταήμερης...

Σε μια κρίση νοσταλγίας, αποφάσισα να ξαναθυμηθώ τα τραγούδια που «έπαιζαν» όταν πήγα πενταήμερη στη Ρόδο, δηλαδή το 2001. Ωραίες εποχές! Πιοτό, ξενύχτια, διάφοροι «πειραματισμοί», συνωστισμός σε clubs και δωμάτια ξενοδοχείου, καθόλου ύπνος... Θα ξεκινήσω από τα ελληνικά:

Τα ξύλινα σπαθιά - Ο βασιλιάς της σκόνης
Δυστυχώς, δε μπόρεσα να βρω πουθενά αξιοπρεπές βίντεο, οπότε περνάω στο επόμενο...

Ψόφιοι κοριοί - Επιστροφή στη φύση


Ενδελέχεια - Βουτιά από ψηλά


Δημητριάδης - Σα να μην πέρασε μια μέρα


Λίγο αφελή και παιδιάστικα ίσως, αλλά αυτά γουστάραμε τότε! Από τα ξένα ξεχωρίζω τα ακόλουθα:

The offspring - Pretty fly (for a white guy)
Το κανάλι τους απαγορεύει το embed, αλλά μπορείτε να το δείτε εδώ

D-Devils - 6th gate


Bomfunk MC's - Freestyler


Outcast - Miss Jackson


Ζητώ συγγνώμη από τους οπαδούς του λαϊκού που δεν συμπεριέλαβα «σκυλάδικα», αν όμως θέλουν ας το κάνουν μόνοι τους, εγώ τους έδωσα την ιδέα!

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2008

10 λήμματα που πρέπει να γνωρίζετε (updated)

1. αβυζαλέο, το
Ντεκολτέ που, παρόλο το ελπιδοφόρο βάθος του, αποκαλύπτει ένα σχεδόν επίπεδο στήθος. Το επίθετο απαντά μόνο στο ουδέτερο γένος και σχεδόν αποκλειστικά στη φράση «αβυζαλέο ντεκολτέ».

2. Φάλαινα Άντερσον
Χρησιμοποιείται σε γυναίκες που το παίζουν ωραίες προκαλώντας με δηλώσεις και ενδυματολογικές επιλογές, αλλά ουσιαστικά είναι πολύ άσχημες και πολύ μεγάλες σε πλάτος. Προέρχεται από το όνομα της Πάμελας Άντερσον (που συνήθως αύτο είναι το είδωλο των συγκεκριμένων γυναικών).

3. αν είχα τη φάτσα σου για κώλο μου, θα ντρεπόμουν να χέσω
Υβριστική έκφραση προς άτομο που θεωρείς εγκληματικά άσχημο.

4. αν το πουλί μου είχε νύχι θα 'ταν δάχτυλο
Επική έκφραση που υποδηλώνει την απίστευτη αδυναμία των υποθετικών επιχειρημάτων ή αμφιβολιών. Η εν λόγω έκφραση χρησιμοποιείται κυρίως από αγανακτισμένους συνομιλητές, οι οποίοι δεν αντέχουν να ακούνε γελοίες προτάσεις αμφισβήτησης και αντιρρήσεων περί των λεγομένων τους. Βασικό χαρακτηριστικό αυτών των προτάσεων είναι ότι όλες ξεκινούν με το μόριο αν.

5. εκεί που γαμιένται οι αράχνες
Στη γωνία.
π.χ. - Έβαλε μια γκολάρα, η μπάλλα καρφώθηκε εκεί που γαμιένται οι αράχνες.

6. έχει πιξελιάσει το μουνί μας!
Η έκφραση έχει κυρίως δύο εφαρμογές:

Α. Υποδηλώνει ότι έχει πέσει γερό χώσιμο, ειδικά όσον αφορά την συμπαθή τάξη των πληροφορικάντηδων όπου το φαινόμενο του πιξελιάσματος είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο.

Β. Περιγράφει την κατάντια όσων αφιερώνουν ατέλειωτες ώρες σκυμμένοι στην οθόνη του PC τους κυματοδρομώντας σε ποργογραφικές ιστοσελίδες εις αναζήτησιν σεξουαλικής εκπληρώσεως.

Ο ιδιωματισμός αυτός προήλθε αποτελεί τεχνοβλαστό του πιο συμβατικού έχει πήξει το μουνί μας

7. αυτά έλεγε κι ο Ηρακλής και τον κάνανε τσιμέντο,
αυτά έλεγε και η always και την κάνανε μουνόπανο
(update by Κώστας)

Εκφράσεις για να δείξουμε ότι κάποιος λέει αρλούμπες και πίπες.

8. ο Χριστός και ο Απόστολος Γκλέτσος
Φράση που χρησιμοποιείται για να δείξει την έκπληξη ή την ταραχή κάποιου στο άκουσμα μιας αναπάντεχης είδησης.
Επίσης υποδηλώνει τον υπέρμετρο σεβασμό στο πρόσωπο του χαρακτηριστικού ελληνάρα Αποστόλη που τον εξισώνει με τον υιό του Θεού.

9. τράβα μου το μούσι και φώναζέ με παλιοκόριτσο
Η φράση αυτή χρησιμοποιείται για κάποιον που λέει ό,τι λένε κι άλλοι, κάνει ό,τι κάνουν κι άλλοι και μετά κάνει τα πάντα για να μην υποστεί τις συνέπειες.

Για παράδειγμα κάνουν όλοι απεργία ή κατάληψη και μετά αυτός πιάνει το διευθυντή και του λέει ότι ενώ δεν ήθελε τον πιέσαν οι άλλοι, άρα να μην του κρατηθούν χρήματα ή να μην περαστούν οι απουσίες.

Η φράση αντλείται από βιτσιόζικο σλόγκαν πορνοταινίας στο οποίο ο πρωταγωνιστής ενώ στην προσωπική του ζωή φαινόταν κύριος, τα βράδια άλλαζε άρδην με ιδιαίτερες παθητικές προτιμήσεις στο «τρίτο φύλο».

10. θα σου χέσω το λιβανιστήρι
Ακραία αλλά και αόριστη απειλή. Η εικόνα ενός κώλου που χέζει πάνω σ' ένα λιβανιστήρι δεν στερείται ενδιαφέροντος, αλλά η έκφραση, βέβαια, δεν κυριολεκτεί - παρεκτός, ίσως, κι αν έχει ως αποδέκτη διάκο, παπά ή, λέμε τώρα, ηγούμενο μοναστηριού.

Το θα σου χέσω το λιβανιστήρι εκφέρεται είτε υπόκωφα μέσα από σφιγμένα δόντια, είτε τσιριχτά με φλέβες πεταμένες. Εκφράζει έντονα μεγάλο θυμό και αγανάκτηση -υπονοείται ότι θά 'ρθω και θα σου ρημάξω ό,τι έχεις όσιο και ιερό.

Η προέλευση της έκφρασης δεν είναι σαφής, αλλά μια εκδοχή ανατρέχει στον συμβολισμό που έχει το λιβανιστήρι στο Ορθόδοξο τυπικό. Το λιβανιστήρι, λοιπόν, -ο θυμιατήρ, που είναι και γαμώ τις λέξεις από την εκκλησιαστική γλώσσα- συμβολίζει «την κοιλίαν τῆς Θεοτόκου, ἡ ὁποία δέχθηκε στά σπλάχνα της σωματικῶς τήν Θεότητα, πού εἶναι 'πῦρ καταναλίσκον', χωρίς νά ὑποστῆ φθοράν ἤ ἀλλοίωση». Μπορεί, συνεπώς, να θεωρηθεί και πολύ βαριά βρισιά.

Ενδιαφέρον έχει επίσης και το γεγονός ότι είναι από τις σπάνιες περιπτώσεις στα Ελληνικά που η εξύβριση των θείων γίνεται μέσω της κοπρολογίας και όχι, ως συνήθως, με αναφορά στην γενετήσια πράξη.

Πηγή:
  • http://www.slang.gr

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2008

Σκληροί άντρες, μοιραίες γυναίκες!

Τα πολλά λόγια είναι περιττά μπροστά στο σκουπιδαριό της ελληνικής τηλεόρασης...









Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2008

Ετήσια βραβεία θεών...

Κάντε κλικ για μεγένθυση...


Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2008

Ειρήνη ημίν....

Αθάνατο ελληνικό πνεύμα σε όλο του το μεγαλείο!









Ηρεμήστε λίγο βρε παιδιά, θα πάθετε τίποτα...

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2008

Μουσικό αφιέρωμα στον αείμνηστο Χριστόδουλο

Για να τιμήσω τη μνήμη του μακαριστού αρχιεπισκόπου, ετοίμασα ένα μικρό αφιέρωμα από δυο hip-hop τραγουδάκια. Ακόμα και αν δε σας αρέσει το είδος, ακούστε τα, έχουν ενδιαφέρον!








Ζωή σε λόγου μας!

Τρίτη, 4 Νοεμβρίου 2008

Δίσκοι για όλα τα γούστα (ξένα)

Η συνέχεια του προηγούμενου post, τώρα με καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο!









Τι μεγενθύνει άραγε η κρυστάλλινη σφαίρα;


Σάββατο, 1 Νοεμβρίου 2008

Δίσκοι για όλα τα γούστα (ελληνικά)

Σήμερα θα δημοσιεύσω μια σειρά από... ενδιαφέροντα εξώφυλλα δίσκων, που μου έστειλε ο φίλος stardust30. Θα ξεκινήσω από τα ελληνικά (οι ρίζες γαρ) και στο επόμενο post θα σας παρουσιάσω και τα ξένα.









Ποιό σας άγγιξε περισσότερο; Η προσωπική μου αδυναμία (με μικρή διαφορά) είναι το εξώφυλλο του κυρίου Κοΐκα, «στην πίστη σου μείνε πιστός»...